Maximus to ogromny, majestatyczny koń zimnokrwisty, który dopiero po 11 latach dostał szansę na prawdziwe, dobre życie. Jego historia jest trudna i głęboko poruszająca. Zamiast cieszyć się końską wolnością, był traktowany wyłącznie jako ogier do krycia. Przez większość życia stał zamknięty, widząc świat tylko przez kraty. Bez ruchu, bez pastwiska, bez słońca, bez towarzystwa innych koni. Traktowano go jak narzędzie – nigdy jak żywą, czującą istotę. Imię otrzymał od nas po walecznym gladiatorze — i pasuje do niego idealnie. Bo Maximus naprawdę przetrwał wszystko.

Jaki jest dziś? Mimo lat izolacji i krzywdy okazał się koniem niezwykle łagodnym, wrażliwym i… ufającym. Uczy się świata od nowa — odkrywa dotyk, bliskość, swobodę i ludzi, którzy widzą w nim nie „maszynę”, lecz przyjaciela. Najpiękniejsze było patrzeć, jak pierwszy raz stanął przed otwartym boksem. Nie wierzył, że może z niego wyjść — wyglądał, wycofywał się, znów wyglądał…

A potem, bardzo powoli, zrobił pierwszy krok na zewnątrz. Dziś każdy spacer po padoku to dla niego ogromna radość. Po raz pierwszy czuje wiatr w grzywie, ziemię pod kopytami i wolność, która mu się po prostu należy.

- Maja i Natalia

Ulubiony smaczek: babka lancetowata

Wymarzona kariera: aktor w Bollywood

Najlepsze drapańsko: pod pachami