To najdelikatniejsza ze wszystkich naszych kóz. Potrzebowała dużo czasu, by odnaleźć się w stadzie oraz polubić dotyk człowieka. Teraz chętnie przybiega, by przywitać się z odwiedzającymi i by sprawdzić czy przypadkiem nie mają orzechów włoskich - jej ulubionego przysmaku.

Gdy biega jej uszy żyją własnym życiem - bujają się na wszystkie strony, co jest przezabawnym widokiem.

Nie przepada za deszczem i zawsze szuka suchego schronienia, choć jeśli jest bardzo głodna to nawet deszcz jej nie przeszkadza.

Jeśli ci zaufa możesz być szczęściarzem, przy którym położy się na sianku i zaśnie z głową na kolanach. Ma bardzo bujne sny, co widać w jej sennym podrygiwaniu.

Jest właścicielką najzabawniejszego uśmiechu w azylu, do którego zawsze używa wszystkich dolnych, lekko wystających zębów.

- Jola